Gespannen volgen we de weersverwachtingen al een paar dagen. Het is woensdag 26 september en een week geleden begonnen de eerste berichten te verschijnen over erg harde wind in de Egeïsche zee, de zee tussen Griekenland en Turkije.
 Het is rond de klok van een uur zo zie ik later. Slaapdronken stommel ik door de kajuit richting de wc. Onderweg bedenk ik me en pak de hoofdlamp die een sterke witte lichtbundel door de keuken straalt. Zie ik wat?
 Gedrieën lopen we naar onze gehuurde auto een klein eindje verderop in het straatje van het hotel. We brengen Tom naar de ferry naar Rhodos vanwaar hij terug vliegt naar Nederland. De auto, waarop al diverse deuken en krassen zitten, staat half op de stoep zoals alle geparkeerde auto’s in de straat. Wat dichterbij gekomen zie ik het, dit is niet best!
|
