Van 53 Noord naar 54 Zuid.

We staan in de rij rustig onze beurt af te wachten. ‘Kijk daar’, ik wijs naar 1 van de loketten waarachter stapels bankbiljetten uitgeteld worden. Onduidelijk is om hoeveel geld het gaat. De stapels worden dikker en mensen verlaten het gebouw van WesternUnion met 5, 10, 20, ja soms met 30 cm hoge stapels geld.

De Argentijnse peso is weinig waard en op de zwarte markt krijg je bijna 2x zo veel geld als bij de officiële bank. We hebben pasjes, creditcard en wel aardig wat contant geld meegenomen, maar alleen de laatste soort is belangrijk. We maken daarom geld over naar ons zelf via een app en gaan dat ophalen bij Western Union. Ook wij verlaten de ‘bank’ met stapels bankpapier en wanen ons rijk voor de eerstkomende week.

We zijn op rondreis in Patagonië, een enorm uitgestrekt gebied verdeeld over Argentinië en Chili. We beginnen in Buenos Aires aan de oostkust van het Zuid-Amerikaanse continent en zakken langzaam af naar het uiterste zuiden via de Chileense kant in het westen, langs het Andes gebergte.

Buenos Aires bekijken we met de hop on hop off bus. In de wijk El Boca is het gezellig druk en maken we een wandeling langs de terrassen. De tango wordt op straat gedanst, de geuren van geroosterd vlees zijn verleidelijk en de kleuren overweldigend. ‘s Avonds laten ook wij ons een Argentijnse steak opdienen.
De stadse omgeving van Buenos Aires verruilen we voor Peninsula Valdes en Punta Tomba. We leren de uitgestrektheid van de Pampa’s met Lama’s struisvogels, Mara’s en gordeldieren kennen. Vooral het leven aan de waterkant heeft onze belangstelling. Pinguin’s en zeeleeuwen trekken onze aandacht.

Tijdens de lunch roept een van de parkwachters: ‘Killer Whales’. We laten onze lunch achter en rennen bijna naar het uitzichtpunt bij de waterkant. Daar trekt een groep van 3 a 4 Orca’s langs de kust. Blijkbaar zijn ze niet hongerig want het lijkt dat ze alle zeehonden en leeuwen gewoon links laten liggen. Bij Punta Tomba leeft een kolonie van 50.000 Pinguïns en genieten we van de waggelende beestjes. Omdat het broedtijd is zien we zelfs piepkleine jongen.

Vandaar gaat het naar Bariloche, het Zwitserland van Argentinië, met bergen, meren en bossen. Het is er lieflijk, het plaatsje knus. Dichter tegen de Chileense grens komen we in de Andes met ruige toppen en gletsjers. Ze werden vernoemd naar de eerste ontdekkingsreizigers: de Fitz Roy toppen en de Perito Moreno gletsjer. De lange wandeling om nog dichterbij al dit moois te komen voelen we in de kuiten en knieën. In het nationale park Torres del Paine is elke foto raak, zo mooi is het er.

We ontdekken zelfs Poema’s in het struikgewas een unicum durf ik te stellen. Ook de condor, een vogel met eenspanwijdte van ca 3 meter zien we meerdere keren vliegen. We kruisen de straat van Magellaan en komen op Vuurland terecht. Wist je overigens dat Vuurland zo genoemd is omdat Magellaan,de ontdekkingsreiziger, allerlei vuren zag branden in de hutjes van de inheemse bevolking?’ vraag ik Jeroen. ‘Ja, en kaap Hoorn werd genoemd naar de plaats Hoorn door 2 ontdekkingsreizigers die de zuidelijke kaap ronden en die vernoemden naar hun woonplaats’: voegt Jeroen toe. De busreis van 650 km leidt ons over de uitgestrekte, ruige verlaten pampa’s naar het bosrijke Ushuaia, de zuidelijkste stad op aarde, aan het Beagle kanaal wat naar de pacific Oceaan gaat. ‘Ik ben blij dat we hier niet met de boot zijn’, zegt Jeroen. Ik ben het roerend met het eens: te ruig en onherbergzaam. Ondanks dat het hier lente is waait het stevig en hebben we winterjassen aan. We maken een boottocht over het kanaal naar Estancia Haberton, de eerste nederzetting op Vuurland. Onderweg zien we rotseilanden met opnieuw zeeleeuwen, zeehonden en pinguïns. Zelfs 2 koningspinguins ontdekken we. Ze komen gewoonlijk op Antarctica voor maar zijn hier zeldzaam. Nederland ligt op 53 graden Noorderbreedte, hier zijn we op 54 graden Zuiderbreedte een afstand van ca. 14.000 km.

Vanuit Ushuaia vliegen we terug naar Buenos Aires. ‘s Avonds gaan we naar een Argentijnse show met muziek, zang en dans. Ongelooflijk maar waar; Utrechtse Willemijn danst hier de tango. Een heerlijk besluit van een fantastische reis. Vermoeid, maar voldaan vliegen we terug naar Nederland: Kerst in aantocht. Tijd om de Kerstboom bij ‘Mem’ op te tuigen en te cocoonen met Familieleden en vrienden. Terwijl ik dit schrijf passeren we bijna de evenaar; nog 53 graden te gaan!

Ik verwijs graag naar ons fotoblog https://www.whitepearlsailing.nl/fotos/patagonie Om nog meer foto`s zien.